เรื่องดีๆ vs เรื่องแย่ๆ

ช่วงนี้หลังจากจบเรื่องเรียนฟรี 15 ปีไปเป็นส่วนมากแล้วก็เข้าถึงส่วนการขายหน้าร้านตามปกติเสียที

การขายของหน้าร้านนั้น เป็นประสบการณ์ที่สนุกสนานมาก เนื่องจากต้องพยายามหาสิ่งที่ลูกค้าต้องการ คือ หมายความว่า ลูกค้าเข้ามา บางที เค้าจะบอกไม่ถูกว่า สิ่งที่เขาต้องการคืออะไร แต่เขารู้ว่าเขาต้องการทำอะไร เช่น เขาต้องการทำโมเดลบ้าน แต่ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้างดี หรือ เขาต้องการเครื่องเป้ก ซึ่งในความเป็นจริงเขาต้องการเครื่องเย็บกระดาษ ดังนั้น ทักษะที่จำเป็นในการขายของ ประเภทเครื่องเขียน หรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับนักเรียน คือ ความคิดสร้างสรรค์ หรือ จินตนาการ อาจจะสำคัญพอๆ กับความรู้ในตัวสินค้าทีเดียว

แต่การที่จะทำอย่างนั้นได้ก็ต้องสะสมประสบการณ์มากทีเดียว เพื่อจะรู้ว่า เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบใด ต้องตอบสนองอย่างไร เป็นต้น

มีเื่รื่องดีๆ จะเล่าใหัฟังหลายเรื่อง เช่น

มีน้องมาหาหนังสือเกี่ยวกับ ประวัติการรำ และ ระบำ เราควรไปหาที่ไหน ขั้นแรก ต้องคิดก่อนว่า มันอยู่ในหนังสือเรียน หรือ หนังสืออ่านเสริม คิดว่าอยู่ในหนังสือเรียน ก็ต้องถามน้องว่า แล้วน้องเรียนชั้นไหน ก็จะทำให้สโคปงานได้ง่ายขึ้น น้องเรียน ม.3 (โอเค ม.ต้น) เราก็มุ่งไปที่โซนหนังสือ ม.ต้น แล้วก็คิดว่าน่าจะอยู่ในวิชา นาฏศิลป์ ก็ไล่ไปตาม ม. ก็จะเจอว่า เรื่องดังกล่าวอยู่ใน ดนตรี นาฏศิลป์ ม.1 ของสำนักพิมพ์ วพ. เป็นต้น

มีอีกคน มาหาหนังสือเกี่ยวกับ โครโมโซม คิดว่าไง ยากมากใช่ไหมครับ น้องเรียนชั้นไหนครับ ม.ต้น อีกแล้ว คราวนี้เราอาจจะมุ่งไปที่ ม.ต้น ไม่ได้แล้ว เพราะว่าอาจจะยากไป คิดๆๆๆ พาน้องไปดูหนังสือของสำนักพิมพ์ สารคดี ก่อน เพราะว่าเป็นหมวดความรู้วิทยาศาสตร์เชิงลึก นส.เรื่องดีเอ็นเอ นส.เรื่องการค้นพบสุดมหัศจรรย์ทางชีววิทยา ระหว่างให้น้องดูอยู่นั้น ก็คิดขึ้นได้ว่า เคยมีคนมาซื้อ นส.วิทย์กายหลายๆเล่ม เป็นเรื่องอะไรนะ พันธุกรรมกับการอยู่รอด พันธุกรรม = โครโมโซม มั้ย เออลองไปดู ปรากฏว่าได้ เล่มละ 13 บาทเท่านั้นด้วย น้องเลยซื้อทั้ง นส.วิทย์สารคดี และ วิทย์กายด้วยเลย

อีกคนนึงกำลังกลุ้มใจว่า ต้องทำงานส่งครูเป็นป้อปอัพ รูปป่าๆ ทำไงดี ทำไม่เป็น มาปรึกษาเราักับพี่แคชเชียร์ เราเอานส.เพชรกะรัต ให้ดูเผื่อคิดออก แต่ก็คิดไม่ออก ก็เลยให้ไปเอานส.ตัวอย่าง ของ สนพ.ห้องเรียน มาดู ก็ยังไม่ออกอีก เลยถามว่าจะเอาูรูปอะไรก่อนมั้ย ตอบคือ กระต่าย เราก็หากันใหญ่ พอดีว่าร้านว่างๆ ไม่มีลูกค้า ก็ไปจบเอาที่ หุ่นนิ้วของ ธีรสาส์น มีกระต่ายกับเต่า ด้วย เอามาทำนิทานได้พอดี

พ่อมาจากต่างจังหวัด พาลูกมาเข้าเรียนในโรงเรียน อ.ชุมแสง หาหนังสือไม่ได้เลย ต้องมาให้เราช่วยหา เป็นแบบฝึกหัด วิชาต่างๆ ของ วพ.ทั้งแปดสาระ ยากมาก แต่เราก็อาศัยว่าพอมีอยู่บ้างก็เลยได้ขายไป ก็ถือเป็นความน่ายินดีอย่างหนึ่ง

เวลาลูกค้าบอกว่าไปร้านนู้นมาแล้วเค้าไม่มีแล้วบอกว่าให้มาร้านเรา จริงๆ ก็แอบเคืองเหมือนกันบางครั้ง แต่ก็มองในแง่ดีก็คือ เค้ายังค่อนข้างเปิด แนะนำมาร้านเราต่อ เราก็ควรทำตัวแบบเดียวกัน ถ้าเราไม่มีของ เราก็ควรแนะนำให้เขาไปหน้าอำเภอ  เช่นกัน

ทุกเคสที่กล่าวไปข้างต้นถือเป็นความประทับใจในช่วงนี้ ตอนที่สามารถแก้ปัญหาต่างๆ ให้น้องได้ หาสิ่งที่น้องต้องการเจอ น้องคนหนึ่งถึงกับยกมือไหว้เราเลย เพราะว่า เค้าหาไม่ได้จริงๆ ไม่รู้จะหาที่ไหน เราพยายามทุ่มเทจนหาให้เขาได้ เขาก็ดีใจที่มีของไปส่งครู

หลายๆทีในแต่ละวันที่เราอาจจะเจอเรื่องร้ายๆ บ้าง มีลูกค้าตำหนิ หรือว่า พูดจาแรงๆ ใส่บ้าง ก็พยายามที่จะนึกถึงเรื่องดีๆ ที่เราได้ทำไว้ เพื่อเป็นกำลังใจให้ตั้งใจทำต่อไป บางทีทำดีก็อยากได้ผลตอบแทนบ้าง ไม่ต้องทำดีตอบมาในแบบเดียวกันหรอกครับ แค่ไม่ทำให้รู้สึกลำบากใจก็พอครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: